Bijna een halve eeuw achter de balie en in de behandelkamer

BEDUM – Eerst wilde ze kleuterjuf worden, maar na een avondje stappen gooide Yvonne van Calker het over een compleet andere boeg. Ze ging aan de slag bij een tandarts in Leens. Een jaar later maakte ze de overstap naar de tandartsenpraktijk in Bedum. Daar groeide ze in 45 jaar tijd uit tot hét gezicht van de praktijk. Daar komt donderdag 28 mei een einde aan. Dan gaat ze met pensioen. ,,Het contact met de mensen vond ik het leukste. Dat ga ik het meeste missen.”

door Hielko Merkus

Regelmatig van baan wisselen is tegenwoordig heel normaal. Jobhoppers doen dat bijvoorbeeld om verveling op het werk te voorkomen, om zich te kunnen blijven ontwikkelen en om er financieel beter van te worden. Levenslang bij één werkgever werken, wordt daardoor steeds zeldzamer. Maar het gras bij de buren is echt niet altijd groener. Yvonne van Calker weet het als geen ander. Bijna een halve eeuw werkt ze in de mondzorg. Ze is dus bijzonder honkvast, maar zeker niet vastgeroest. ,,In de loop der jaren heb ik eigenlijk alles wel gedaan”, vertelt de Bedumse. ,,Op het tandarts zijn na dan”, lacht ze. ,,Ik begon als tandartsassistent in een kleine praktijk in Leens. We waren met z’n tweeën. Daar deed ik ook de schoonmaakwerkzaamheden erbij.” In Bedum was ze ook jarenlang tandartsassistente. En ze besteedde aandacht aan preventie, bijvoorbeeld via poetslessen. 

Patiënten gerust stellen

Tegenwoordig is ze, zoals dat heet, office manager. Op administratief en financieel gebied doet ze belangrijk werk achter de schermen. Tegelijkertijd is ze als baliemedewerkster / receptioniste niet alleen degene die de patiënten te woord staat, maar ook hét gezicht van de Bedumer tandartsenpraktijk. Als eerste aanspreekpunt stelde ze met grote regelmaat patiënten gerust die met de nodige spanning in hun lijf op hun tandartsafspraak zaten te wachten. ,,Terwijl ik mijn eigen afspraken ook liever niet inplan. Ik ben niet echt een goed voorbeeld”, lacht ze. 

Dat hield ze echter knap verborgen. ,,Zelfs toen Yvonne officieel al gestopt was als tandartsassistente, waren er nog patiënten die alleen door mij geholpen wilden worden als Yvonne in de behandelkamer aanwezig is”, vertelt tandarts Charl Conradie. Hij snapt dat wel.  ,,Ze is niet alleen heel verantwoordelijk en empathisch, maar in de behandelkamer waren we ook een goed ingespeeld team. Ze weet precies welk instrument de tandarts op welk moment nodig heeft. Dat ging allemaal vlekkeloos, de patiënt merkte er niets van.” 

Kleuterkweekschool

Yvonne van Calker is dus helemaal op haar plek in de tandartsenpraktijk in Bedum. En dat terwijl ze een kleine vijftig jaar geleden eigenlijk heel andere plannen had. ,,Ik ging naar de kleuterkweekschool, om kleuterjuf te worden, maar dat was het toch niet helemaal. Ik was een beetje zoekende en tijdens een avondje stappen werd mij gevraagd of tandartsassistent niet wat was. Dat heb ik toen gedaan, eerst een jaar in Leens. Daarna kwam een vacature voorbij bij de tandartsenpraktijk in Bedum en daar heb ik op gesolliciteerd.” 

Dat is alweer 45 jaar geleden. Ze begon aan de Molenweg, later verhuisde de tandarts naar de Kapelstraat en zeven jaar geleden werd een gloednieuwe en ruime praktijk aan de Verbindingsweg in het dorp betrokken. Bijzonder is dat Van Calker in die periode slechts van twee tandartsen assistente was. ,,Eerst 23 jaar bij meneer Dijkstra en nu alweer bijna 23 jaar bij Charl Conradie, die de praktijk van Dijkstra overnam.” ,,Ze hoort bij het meubilair, hé”, lacht de tandarts. ,,Toen ik de praktijk overnam, was ik ontzettend blij met haar aanwezigheid. Mensen moesten in het begin toch even wennen aan mijn Zuid-Afrikaans accentje (Conradie is geboren in Bloemfontein, Zuid-Afrika; HM.) en het was dan heel fijn dat er met Yvonne een bekend gezicht in de praktijk was.”  

Zonder handschoentjes

In de jaren die verstreken, is er uiteraard veel veranderd. ,,In het begin werkten we bijvoorbeeld zonder handschoentjes. Dat is nu niet meer voor te stellen. En de inhoud van spuitjes mengden we zelf. Nu wordt het kant en klaar aangeleverd.” Tegelijkertijd was de praktijk in Bedum zijn tijd, eind jaren tachtig, ver vooruit. ,,In 1989 werkten we al met computers. Erg modern inderdaad. In die periode heb ik zelfs met computerrijbewijs gehaald”, lacht ze. Gevraagd naar momenten die haar zijn bijgebleven, komt al snel de coronaperiode naar boven. ,,Dat was een hele rare tijd. We zijn toen noodgedwongen een poosje gesloten geweest en waren op andere momenten maar met z’n drieën in de praktijk aanwezig: Charl, ik en een andere assistent. Alleen spoedgevallen werden behandeld. Wat mij nu ook te binnen schiet, is een dag met enorme ijzel. Ook toen waren we met maar heel weinig mensen aanwezig. Ik ook, want ik woon zelf in Bedum en was dus de klos”, lacht ze. Zo vliegen er verschillende anekdotes over tafel. De conclusie? ,,Het contact met de mensen vond ik het leukst. Dat ga ik ook het meeste missen.” ,,Ik wist dat je dat ging zeggen”, reageert Conradie lachend. 

Binnenkort gaat Yvonne van Calker met pensioen. Donderdag 28 mei wordt er afscheid van haar genomen. Patiënten zijn dan tussen 16.00 en 17.00 uur welkom in de praktijk aan de Verbindingsweg in Bedum.

i