Afscheidsinterview burgemeester Henk Jan Bolding: ‘Ik sta altijd aan’

NOORD-GRONINGEN - Bij Podium Op Maarhuizen wordt donderdag afscheid genomen van Henk Jan Bolding als burgemeester van Het Hogeland. Alle Hogelandsters zijn van 15.30 tot 18.30 uur welkom voor zijn informele en feestelijke afscheid. ,,Zo’n bijeenkomst hoort er bij, maar veel liever zet ik anderen in de spotlights”, geeft Bolding aan. Hij was 6,5 jaar de Hogelandster burgervader en gaat de geschiedenisboekjes in als de eerste burgemeester van deze fusiegemeente. Op deze plaats kijkt hij terug op die 6,5 jaar en concludeert: ,,Het Hogeland past mij als een jas.” 

door Hielko Merkus

Er zijn genoeg mensen die de dagen tot hun pensioen aftellen, uitkijkend naar het moment waarop ze éíndelijk mogen stoppen met werken. Henk Jan Bolding is niet zo’n persoon. De in Steenwijk geboren Bolding wordt binnenkort 70 jaar en dat is de leeftijd waarop je als kroonbenoemde burgemeester móét stoppen. Of je wilt of niet; dat is nou eenmaal bij wet geregeld. Stiekem had Bolding graag langer doorgewild als burgemeester. Of, zoals hij het in zijn nieuwjaarstoespraak zei: ,,Ik ben stikjaloers op mijn opvolger. Want er liggen zoveel kansen en mogelijkheden voor een nóg welvarender Hogeland.” Nu, vlak voor het definitieve vaarwel, heeft Bolding zich uiteraard neergelegd bij het onvermijdelijke. ,,Maar ik heb eerst wel even heel goed uitgezocht of je écht moet stoppen op je zeventigste. Dat wilde ik wel zeker weten”, lacht hij. ,,Daarna moest ik een brief schrijven naar de Koning, om mijn ontslag in te dienen. Waarom moest ik dat zelf doen? Ik wilde niet eens stoppen”, schatert de burgemeester het uit. ,,Uiteindelijk heb ik toch maar geen kwajongensstreek uitgehaald en die brief gewoon geschreven...” 

Nu of nooit

Dat Bolding langer doorwilde, komt uiteraard omdat het ambt van burgemeester hem uitstekend bevalt. ,,Als burgemeester heb je verschillende taken en vervul je diverse rollen. Maar ik spéél geen rol. Ik kan gewoon mezelf zijn. Ik heb ontzettend van dit ambt genoten. Daar ben ik inderdaad relatief laat mee begonnen, Mij wordt ook weleens gevraagd waarom ik niet eerder burgemeester geworden ben. ‘We zien dat je ervan geniet’, vertellen ze mij dan. Eigenlijk is het heel simpel; ik had een fantastische baan bij de provincie als provinciesecretaris. Ik mocht leiding geven aan een organisatie. Verder was ik voorzitter van de Kring van Provinciesecretarissen en maakte ik deel uit van het Interprovinciaal Overleg, onder voorzitterschap van Johan Remkes. Dat gaf mijn functie nog wat extra’s. Al met al dacht ik dat er gewoon geen mooiere baan bestond. Ondertussen werd ik weleens gevraagd of een burgemeesterschap niet bij mij zou passen. Dat zette mij op een gegeven moment toch aan het denken. Als ik nog één keer iets anders was, was het nu of nooit. Dat was eind 2018, toen zich een mooie kans voordeed om waarnemend burgemeester te worden van Het Hogeland: een nieuwe gemeente, waar een flinke opdracht lag om wat neer te zetten. Omdat ik bij de provincie werkte, kende ik Noord-Groningen natuurlijk ook goed. En de opgaves die er speelden en spelen, zoals op het gebied van het aardbevingsdossier. Deze zaken kwamen immers ook bij de provincie terecht. Dat alles heeft mij toen doen besluiten om de overstap te maken.” 

Geheim

Het bleek een gouden greep. Want meteen ontstond er een klik tussen Bolding en Het Hogeland. Het leidde tot de in bestuurlijke kringen best ongebruikelijke stap dat de waarnemend burgemeester de nieuwe en eerste kroonbenoemde burgemeester van Het Hogeland werd. ,,Dat was geen ABC-tje hoor”, bezweert Bolding. ,,Er waren meer dan twintig sollicitanten, dus ik moest aan de bak”, lacht hij. Ook zijn leeftijd kwam om de hoek kijken. ,,In overleg met mijn vrouw Annie besloot ik dat ik het burgemeesterschap voor langere tijd wilde doen. Dus langer dan de AOW-leeftijd van 67 jaar,” Dat is gelukt. Maar de wet is zoals gezegd onverbiddelijk: op je 70e moet een burgemeester toch echt stoppen. En dat terwijl Bolding nog wel jaren door zou kunnen. De enthousiaste burgemeester is nog bijzonder energiek en oogt minstens tien jaar jonger dan zijn kalenderleeftijd. ,,Dat hoor ik wel vaker”, grijnst Bolding, die vervolgens zijn ‘geheim’ uit de doeken doet. ,,Ik begin de dag met een sportmomentje. Elke dag om 06.00 uur zit ik thuis op een racefiets die niet vooruit gaat, maar waarvoor je wel hard moet trappen”, lacht hij. 

Oud worden, jong blijven

,,Fysiek voel ik mij inderdaad ontzettend goed. Ik prijs mij dan ook gelukkig dat ik het ambt van burgemeester in goede gezondheid heb mogen uitvoeren. Ik laat mij trouwens wel periodiek controleren door een huisarts. De uitslagen zijn steeds goed, al weet ik ook dat het dagkoersen zijn. Overigens heb ik met heel veel belangstelling het boek Oud worden, jong blijven van Erik Scherder gelezen. Ik gun iedereen die boodschap, ook jongeren. Want Scherder legt een bijzonder verband tussen hersenen en gezondheid. Hij vertelt dat als je je brein blijft uitdagen, je een grotere kans hebt om langer gezond te leven. Die uitdaging kan bijvoorbeeld gevonden worden in puzzels. Voor mij is dat het bestuurlijke werk. En dat werk als bestuurder gaat altijd door. Ik sta altijd aan. Ik wil niet overkomen als een klagerige burgemeester, want klagen doe ik absoluut niet, maar er malen wel constant zaken door je hoofd. Dat begint al vanaf zes uur tijdens mijn sportmoment. Dan schieten er allerlei dingen door mijn hoofd. Die schrijf ik dan onmiddellijk op om het niet kwijt te raken. Dat doet mij altijd denken aan mijn moeder. Zij was precies zo. Vroeger lagen er door het hele huis briefjes met kleine aantekeningen”, lacht Bolding.

Onderscheidingen 

De afzwaaiende burgemeester schrijft graag. ,,Met de hand. Schrijven doe je met hoofd, hart en handen. Zo blijft het veel beter bij. Veel van mijn toespraken schrijf ik ook zelf. Of ik krijg al wat aangeleverd. Dat zie ik dan als de grondverf, waar ik zelf nog een laklaagje overheen smeer. Daar wil ik iedere keer wel weer iets aansprekends van maken. Want ik vind het mooi om andere mensen in de spotlights te zetten”, vertelt Bolding. Het brengt hem op een van zijn hoogtepunten uit de afgelopen 6,5 jaar. ,,Dat waren de Oranjemomenten in de Maranathakerk in Bedum: het uitreiken van de Koninklijke onderscheidingen. Het is echt een hoogtepunt om mensen in het zonnetje te mogen zetten. Het is prachtig om een volle kerk te zien met vertegenwoordigers van allerlei verenigingen en organisaties die er zitten voor iemand die voor hen veel betekent. Het zegt ook iets over het rijke verenigingsleven dat we hier hebben. Dit soort momenten is Het Hogeland op zijn mooist.”

Bezoek Koningspaar 

Natuurlijk kan Bolding ook niet heen om het bezoek dat Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima vorig jaar aan Het Hogeland brachten. ,,Hoe bijzonder is het dat je als burgemeester een dag lang het Koningspaar door jouw gemeente mag meenemen? Officieel was de aanleiding de opening van De Tirrel in Winsum. Maar ik wilde dat de publiciteit die het bezoek met zich mee zou brengen op meer plekken in de gemeente zou landen. Bijvoorbeeld in Zoutkamp, waar garnalenvissers zo een podium kregen om hun zorgen te delen. En in Bedum hebben we aansprekende voorbeelden van het verenigingsleven laten zien. Ook de herindeling kwam ter sprake. Bedum maakte voor het eerst een herindeling mee, waardoor er in de beleving van de inwoners afstand is ontstaan tussen het dorp en de gemeente. Daarover hebben we in het bijzijn van het Koningspaar gesproken.”

Ook de start van de versterkingsoperatie noemt Bolding een hoogtepunt. ,,Veel adressen zijn nog niet aangepakt, maar de busjes zijn eindelijk gaan rijden. En elk adres waar met een diepe zucht wordt vastgesteld dat het achter de rug is, is een hoogtepunt. Dat is natuurlijk niet mijn verdienste. In 2028 zal de versterkingsoperatie in de hele gemeente afgerond zijn.”

Vluchtelingen

Blij is Bolding ook met de wijze waarop Hogelandsters klaarstonden rond de opvang van vluchtelingen. Twee jaar geleden zei de burgervader daar het volgende over: ,,Onze gastvrijheid kwam indrukwekkend aan het licht bij de opvang van zoveel Oekraïense vluchtelingen en toen de Afghaanse evacués werden onthaald in hun nieuwe woonplaats Winsum en Uithuizen. Ja, ik ken mensen die het zelf niet breed hebben en persoonlijke tegenslagen kennen maar die niet trappen in de bedrieglijke list van complotdenkers, maar zich ontfermen over vluchtelingen die hier hun toevlucht zoeken. Die bewonderenswaardige inzet toont de veerkracht en medemenselijkheid van onze samenleving. Dat is toch echt waar we het van moeten hebben met elkaar.” 

Hectisch

Het Hogeland opende ook een voorportaal van Ter Apel in het Lauwersmeergebied. Dat leverde wel overlast op. ,,Natuurlijk zijn er dingen niet goed gegaan, maar wij hebben destijds met de politie wel bijzondere afspraken kunnen maken. ‘Ik laat jullie niet los’, gaf de toenmalige korpschef aan. En vergeet ook niet hoe die opvang ontstond. Ter Apel liep over, Mensen bivakkeerden er in tenten. Collega-burgemeester Jaap Velema zat met zijn handen in het haar, maar elders in het land keek men weg. Ik weet nog goed dat ik op een donderdagmiddag een appje kreeg van staatssecretaris Eric van der Burg of we ‘s avonds konden bellen om te kijken wat we samen konden doen om Jaap niet in de steek te laten. Vrijdag werd de boel bestuurlijk opgepakt, zaterdag hadden we een collegevergadering en zondag overleg met de fractievoorzitters. Zo hectisch was het toen.” 

AZC Bedum

De opvang van vluchtelingen loopt als een rode draad door de carrière van Bolding. ,,Schandalig vind ik het dan ook hoe er in Den Haag over gesproken wordt. Er wordt maar wat geroepen, zonder met oplossingen te komen. Mensen denken dat als ze heel hard roepen, ze hun zin krijgen. Zoals in Best gebeurde.” In eigen gemeente roerden Bedumers zich tegen de komst van een azc. ,,Met alle goede bedoelingen hebben we het gesprek met omwonenden van drie mogelijke locaties aan willen gaan. Om te kijken wat er mogelijk is. Waar we ons op hebben verkeken, is dat er zo’n dorpsbrede beweging tegen een azc op gang zou komen. Zover in het proces waren we ook nog lang niet. Hoe het dan had gemoeten? Kom maar met de gouden tip.” De zaak liep behoorlijk uit de hand, waarbij fysiek geweld tegen raadslid Rolf van Bruggen werd gebruikt. ,,Zo verwerpelijk. Raadsleden zijn gekozen volksvertegenwoordigers, die een eed hebben afgelegd om het algemeen belang te dienen.”

Miljoenen voor Bedum

Overigens bespeurt Bolding in Bedum ook een dieper gevoel van onbehagen: Bedum zou allerlei voorzieningen zijn kwijtgeraakt ten gunste aan Winsum. ,,Dat zit mij heel erg dwars en is feitelijk ook niet eens waar. Zo wordt gezegd dat we het politiebureau hebben verhuisd naar Winsum. Bedum heeft al sinds 1993 geen politiebureau meer, maar een politiepost. En die blijft gewoon. Bovendien investeren we, samen met anderen, op tal van gebieden in Bedum. Denk aan het Centrumplan, de Molenweg, de rondweg, de accommodatie van SV Bedum, de versterking van de scholen en de plannen voor de Maranathakerk. Al met al gaat het om een bedrag van 60 miljoen. Kom bij mij dus niet aanzetten dat we niets doen in Bedum. Bedum doet zichzelf echt ontzettend tekort. Wat ik wel mis, is dat mensen in Bedum opstaan om dit verhaal uit te dragen.”

Vakantie

Onderaan de streep kijkt Bolding terug op een prachtige tijd in Het Hogeland, met mensen die voor elkaar klaar staan en een rijk verenigingsleven. Donderdag neemt hij afscheid bij Op Maarhuizen. ,,Daar hoop ik ook veel mensen te ontmoeten die ik in de afgelopen jaren heb mogen spreken. Dat zou ik leuk vinden.” Na donderdag? ,,Dan ga ik eerst op vakantie. Want een stukje vrijheid heb ik wel gemist. Daarna sta ik open voor wat anders. Want ik voel mij te jong om niets te doen.”