Jaap de Vries al kwart eeuw vertrouwd gezicht bij RZ Baflo

BAFLO - Binnen Rood Zwart Baflo is Jaap de Vries al vijfentwintig jaar een vertrouwd gezicht. De 63-jarige Bafloër is al jarenlang actief als teamleider en vervult ook al zeven jaar de rol van voorzitter van de kantinecommissie.

door Johan Staal

De liefde voor het voetbal begon voor Jaap de Vries in zijn jeugd bij Marcia, maar het zelf spelen was van korte duur. ,,Ik was zestien jaar toen ik de kruisbanden in mijn linkerknie afscheurde. Dat was een enorme tegenvaller. Ik voetbalde graag, maar schaatsen was ook een grote hobby van mij. De medische wetenschap was 47 jaar geleden helaas nog niet zo ver als nu. Tegenwoordig kunnen spelers na een operatie en een revalidatie vaak weer terugkeren op het veld. In die tijd was dat niet mogelijk en moest ik noodgedwongen stoppen.”
Toch bleef de aantrekkingskracht van het voetbal groot. „Rond mijn twintigste had het derde elftal van Marcia een doelman nodig. Ik besloot het als keeper nog eens te proberen. Dat ging redelijk, maar echt onbevangen voetballen zoals vroeger in mijn jeugd is er nooit meer van gekomen.”

In die periode begon ook een loopbaan als vrijwilliger. „Toen ik negentien was, vroegen ze mij of ik jeugdleider wilde worden. Eerst bij Marcia, daarna bij Groen Wit ’92, de gezamenlijke jeugdafdeling van Marcia en CSB, en uiteindelijk bij Rood Zwart Baflo. Alles bij elkaar ben ik ruim 32 jaar jeugdleider geweest. Het begeleiden van spelers en het contact met de jeugd heb ik altijd prachtig gevonden.”
Twaalf jaar geleden verruilde hij zijn activiteit als jeugdleider voor een nieuwe uitdaging toen hij werd benaderd voor de rol als teamleider van het eerste elftal. „Met Sander Tromp hadden we destijds een trainer uit eigen gelederen en dat sprak mij aan. Helaas bleek al snel dat de groep en de trainer niet helemaal op één lijn zaten. Na dat seizoen nam Marcel Schaap het over.” Een samenwerking waar hij met plezier op terugkijkt. „Samen hebben we twee mooie seizoenen beleefd. Marcel dacht overal goed over na en kon zijn keuzes altijd uitstekend onderbouwen. Dat is iets wat ik altijd heb onthouden: eerst goed nadenken voordat je beslissingen neemt en niet te impulsief reageren.” Ook sportief verliepen die jaren succesvol. In het eerste seizoen onder Schaap won Rood Zwart Baflo de tweede periodetitel, maar strandde de ploeg in de nacompetitie tegen VVS Oostwold. Een jaar later eindigde de ploeg als vierde en deed het opnieuw lang mee om de bovenste plaatsen. Na het vertrek van Schaap werd Jan Potma trainer van de Bafloërs. Volgens Jaap de Vries betekende diens komst een belangrijke kwaliteitsimpuls. „Jan woonde in Baflo en zag het wel zitten om bij ons trainer te worden. Tegelijkertijd kwamen zijn zoons Jordy en Arjen, samen met Wim Beukema, over van Lycurgus. Ook Duncan Torrenga sloot zich vanuit Viboa aan. Dat gaf de selectie een enorme kwaliteitsinjectie.” Die impuls betaalde zich direct uit. In het seizoen 2017-2018 werd Rood Zwart Baflo voor het eerst in de clubgeschiedenis kampioen. Een jaar later pakte de ploeg een periodetitel en eindigde men als tweede in de vierde klasse. In de nacompetitie bleek SC Stadspark uiteindelijk met 0-2 te sterk. Na de succesvolle periode onder Potma schommelde Rood Zwart Baflo enkele jaren tussen de vierde en vijfde klasse. De club kende degradaties, maar wist zich ook telkens weer op te richten. In die periode werden opnieuw twee kampioenschappen gevierd, iets wat volgens De Vries veel zegt over de veerkracht van de vereniging. Toch noemt hij niet het historische eerste kampioenschap van 2018 als zijn persoonlijk hoogtepunt. „Voor het seizoen 2023-2024 was ik eigenlijk gestopt als teamleider. Na tien jaar vond ik het wel mooi geweest. Toen kwam Rick Werkman met de vraag of ik hem wilde assisteren bij het tweede elftal. Rick wilde graag als trainer beginnen en zocht een ervaren begeleider naast zich. Ik heb toen gezegd dat ik eerst wilde zien wat zijn ideeën waren en dat zag er goed uit. Uiteindelijk werd het een fantastisch seizoen waarin we kampioen werden met het tweede elftal. Dat kampioenschap staat voor mij misschien nog wel boven alle andere, omdat het echt het resultaat was van een gezamenlijke aanpak.”

Inmiddels maakt De Vries opnieuw deel uit van de begeleiding van het eerste elftal en maakte hij weer een bijzonder jaar mee. „Nu zijn we samen kampioen geworden met het eerste elftal. Zo’n succes schrijf je nooit op het conto van één persoon. Spelers, trainers, leiders en alle mensen daaromheen hebben daarin hun aandeel gehad. Alleen bereik je niets; je moet het echt samen doen.” Die teamgedachte komt ook terug in zijn werkzaamheden buiten het veld. Al vijftien jaar maakt De Vries deel uit van de kantinecommissie en sinds zeven jaar is hij daarvan de voorzitter. „We hebben een heel betrokken groep vrijwilligers. Zonder de andere commissieleden tekort te willen doen, wil ik Jolanda Bolhuis en Boukje Zijlstra graag noemen. Hun inzet en betrokkenheid zijn ontzettend belangrijk voor de kantine. De kantine is veel meer dan alleen een plek waar iets wordt verkocht; het is het sociale hart van de vereniging.” Volgens De Vries zijn vrijwilligers onmisbaar voor iedere amateurclub. „Zonder vrijwilligers bestaat een vereniging simpelweg niet. Tegelijkertijd moet je ervoor waken dat niet steeds dezelfde mensen overal voor worden gevraagd.” Na meer dan veertig jaar als begeleider langs de lijn beseft De Vries dat er ooit een moment komt om het rustiger aan te doen. „Ik weet nog niet hoe lang ik doorga als teamleider. Er komt een moment waarop je ook tijd wilt maken voor andere dingen.” Maar zijn wens voor de toekomst is helder. „Ik hoop dat Rood Zwart Baflo zich ontwikkelt tot een gezonde, stabiele vierdeklasser. Als dat lukt, heeft de vereniging een prachtige toekomst voor zich.”